Thaistickman
(English version is under this context.)
ในขณะนี้ในเว็บไซด์ไทยสติกแมนไม่ค่อยมีคนใช้มากเท่าไหร่เหมือนแต่ก่อน ดังนั้นในเว็บจึงยังไม่มีการเคลื่อนไหวมากจนถึงในขณะนี้ แต่ตัวกลุ่มไทยสติกแมนก็ยังมีการเคลื่อนไหวอยู่ ซึ่งสามารติดตามกันอยู่ในกลุ่มเฟสบุ๊คของไทยสติกแมน ตามได้โดยในลิงค์นี้ครับ

กรุณาเข้าไปติดตามในกลุ่มจนกระทั่งมีการประกาศอีกครั้งหนึ่งครับ

Right now, Thaistickman website haven't been used like before, that's why there's no movement in this site. But Thistickman community is still alive in Facebook group and Youtube.

Please, follow it until farther notice.

Facebook https://www.facebook.com/groups/Thaistickman/
Facebook Page https://www.facebook.com/ThaistickmanPages
Youtube https://www.youtube.com/channel/UC8Ceg2wo302ftyJeRPSaMiw/

AL studio: Additive life studio สตูดิโอแห่งการสร้างสรรค์

Go down

AL studio: Additive life studio สตูดิโอแห่งการสร้างสรรค์

ตั้งหัวข้อ by cherry882 on Tue 25 Dec 2018 - 2:07

ตอนก่อนหน้า
mediafire.com file/i1gvtuaoj2fb5i8/Chapter_1-5.txt/file

วันที่ 27 ธันวาคม 2561

" ในที่สุดก็เสร็จสักทีนะ " อารีน่าเอ่ยขึ้นพร้อมยืดเส้นยืดสายบนเก้าอี้หลังจากทำการอัดรายการของเธอล่วงหน้าจนเสร็จ
" เท่านี้ก็หยุดผักช่วงปีใหม่ได้สักทีละนะ และก็มีเรื่องที่ยังต้องถามเด็กคนนั้นอยู่นินะ" อารีน่าเอ่ยพร้อมหยิบเสื้อคลุมสีดำ
จากเก้าอี้มาสวมทับและเก็บของให้เข้าที่พร้อมถือกระเป๋าออกจากห้องไป ขณะที่เธอกำลังเดินออกจากสตูดิโอนั้นเอง
" อารีน่านั้นเธอจะไปไหนน่ะ?" เสียงของเด็กหนุ่มเอ่ยเรียกเธอไว้ก่อนจะเปิดประตูออกจากสตูดิโอไป
" อะเท็นสึ " อารีน่ามองเด็กหนุ่มที่กำลังเดินมาหาเธอพร้อมแบกซองใส่ดาบไม้มาด้วย
" จะออกไปเที่ยวไหนไม่บอกกันเลยนะ" เท็นสึเอ่ย
" กำลังจะแวะไปเยี่ยมเพื่อนที่โรงพยาบาลน่ะ" อารีน่าเอ่ย
" หมายถึงยัยสาวที่อยู่ๆก็ออกมาจากกระจกอะนะ?" เท็นสึถาม
" ก...ก็ใช่อะ จะไปด้วยกันมั้ยละ" อารีน่าเอ่ยชวน
" ก็ได้ละนะขืนถ้าเธอต้องค่อยไปดูแลยัยนั้นอย่างเดียวคงไม่ได้ทำไรพอดี" เท็นสึเอ่ย
หลังจากนั้นทั้ง 2 ก็เดินออกจากสตูดิโอไปเท็นสึหยิบหมวกกันน็อคขึ้นสวมก่อน
ปีนขึ้นมอเตอร์ไซค์สีน้ำเงินที่จอดอยู่พร้อมสตาร์ทเครื่อง อารีน่า
จะปีนขึ้นนั่งเบาะหลังพร้อมเกาะหลังเท็นสึไว้ก่อนที่เท็นสึจะขับมอเตอร์ไซค์ออกไปที่จุดหมาย
.
.
.
ไม่นานมากนักทั้ง 2 ก็มาถึงโรงพยาบาลไทยสติกเมโมเรียม
เท็นสึจอดมอเตอร์ไซค์ที่หน้าประตูทางเข้าโรงพยาบาลให้อารีน่าลง
" เดี๋ยวฉันไปเจอเธอที่ฟอนต์นะ" เท็นสึเอ่ยก่อนจะขับมอเตอร์ไซค์ไปหาที่จอด
อารีน่าเดินเข้าไปในโรงพยาบาลก่อนจะเดินมานั่งรอที่ฟอนต์
" ขอบคุณที่นำทางให้นะ" เสียงกระซิบผ่านหูของอารีน่าไป เธอรีบหันมามองต้นเสียงแต่กลับไม่พบใครเลย
" ฉันมาละ อารีน่า เออ...มีอะไรรึเปล่า?" เท็นสึที่เพิ่งเดินมาหาเธอมองอารีน่าด้วยความสงสัย
" ม.. ไม่มีอะไรหรอก ฉันคงแค่หูฟาดน่ะไปกันเหอะ" อารีน่าพาเท็นสึเดินขึ้นลิฟท์จนมาถึงหน้าห้องพักผู้ป่วยหมายเลข 504
เธอเคาะประตูเป็นการขออนุณาติก่อนจะเปิดเข้าห้องไป
" ดีนะ " เธอเอ่ยพร้อมมองเชอรี่ที่มีผ้าพันแผลเต็มตัวและกำลังนั่งพักอยู่บนเตียงผู้ป่วยในห้องที่มืดมิด
" อ้าวไง.. นี่จะแวะมาเยี่ยมทุกวันเลยรึไงเนี่ยอารีน่า" เชอรี่เอ่ยแบบเซ็งๆก่อนล้มตัวลงนอน
" คนเขาแวะมาเยี่ยมนะ ขอบคุณดีๆมั่งไม่ได้ไงนะ " อารีน่าเดินไปเปิดม่านในห้องให้แสงเข้า
" แสบตาโว้ย!!!!!!!" เชอรี่โวยพร้อมใช้มือทั้ง 2 ข้างปิดตาไว้
" ก็เอาแต่อยู่ในห้องมืดๆทั้งวันไงละเธอและฉันไม่ได้มาคนเดียวนะ" อารีน่าเอ่ยก่อนชวนเท็นสึเข้ามาในห้อง
" พาใครมาแฟนเธอหรอ?" เชอรี่ถามพร้อมเอามือที่ปิดตาออก
ทั้งอารีน่าทั้งเท็นสึหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อเจอประโยคนั้น
" ฉันล้อเล่นน่า" เชอรี่เอ่ยพร้อมยิ้มแบบกวนๆใส
" ถามจริงนี่เธอจะกวนไปถึงไหนเนี่ย" เท็นสึเอ่ยถาม
" ก็คงยันลูกบวชน่ะ" เชอรี่ตอบแบบกวนๆอีกทำให้เท็นสึแทบกุมขมับ
" อ๋อและก็ในเมือเธอยังต้องพักที่โรงบาลไปอีกสักพักฉันเลยเอาของที่เธอรีเควสไว้มาให้น่ะ"
อารีน่าเอ่ยพร้อมหยิบกล่องข้าวออกมาจากกระเป๋าซึ่งเมื่อเธอเปิดกล่องนั้นออกปรากฎเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มอยู่ข้างในกล่อง
" เค้ก!!!!!!!!!" เชอรี่ร้องลั่นก่อนจะรีบคว้างกล่องเค้กมา
" เตรียมช้อนมาให้ด้วยมือเธอจะได้ไม่เลอะอะ" อารีน่าเอ่ยพร้อมหยิบช้อนพลาสติกให้
เชอรี่รับช้อนก่อนจะตักเค้กกินไป
" อร่อยสุดๆเลย... อยู่ที่โรงพยาบาลส่วนใหญ่มีแต่ของจืดๆจนลิ้นฉันชาไปหมดแล้วเนี่ย" เชอรี่บ่นพล่ามกินเค้กต่อ
" เออจะว่าไปฉันมีเรื่องที่ต้องถามเธออยู่น่ะ" อารีน่าเอ่ย
" ว่า" เชอรี่เอ่ยขณะยังนั่งกินเค้กไป
" ตกลงเธอมาจากไหนหรอเชอรี่" อารีน่าถาม
" อืม.... ไม่บอกอะ ต่อให้เธอรู้ไปมันก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดีน่ะละแถมมีแต่จะปวดหัวเปล่าๆ" เชอรี่ตอบ
" แต่แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่าไอ้อสูรที่ตามเธออกมานั้นคืออะไรละ" อารีน่าเอ่ย
" ยัยนั้นคือมลทินน่ะ" เชอรี่ตอบ
" มลทินหรอ?" เท็นสึเอ่ยทวน
" นั้นคือที่ฉันเรียกแบบนั้นละนะ เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดขึ้นจากด้านมืดและความคิดด้านลบในจิตใจ"เชอรี่เอ่ย
" พวกกิเลสตัณหาอะไรแบบนั้นน่ะนะ" อารีน่าถาม
" ก็ใช่แต่... ไม่ใช่ยัยนั้นน่ะ ยัยนั้น... แอนตี้ไม่ได้เกิดจากของพวกนั้น ยัยนั้นเกิดจากความคิดด้านลบและความเกลียดชังแบบที่สุดน่ะ
ยัยนั้นเกิดขึ้นและดูซับสิ่งเหล่านั้นจากผู้คนที่ตัวเองฆ่า ความกลัว ความแค้น โทสะ และวิญญาณเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นน่ะ"
เชอรี่อธิบายพร้อมตักเค้กกินไป
" ครั้งก่อนที่ฉันพยายามหยุดยัยนั้น ยัยนั้นก็กลืนวิญญาณของผู้คนมาเพียบจนฉันเองก็เอาไม่อยู่อะ" เชอรี่เอ่ย
" แล้วเธอรู้มั้ยว่ายัยนั้นจะไปไหน" เท็นสึถาม
" ก็.. " ขณะที่เชอรี่กำลังจะเอ่ยเธอกลับรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่าง ช้อนในมือเธอตกพื้น
" เชอรี่เธอเป็นอะไรรึเปล่า" อารีน่าถาม
" ยัยนั้นอยู่ที่นี่.." เชอรี่เอ่ยและตอนนั้นเองที่เกิดเสียงดังโครมครามขึ้นที่ชั้นล่างทำให้ไฟในโรงพยาบาลดับลง
ก่อนที่เงาบางอย่างจะงอกขึ้นจากพื้นมาห่อหุ้มทั้งโรงพยาบาลจนมืดมิด
" อะไรเนี่ย!!!!!!" อารีน่าร้องลั้นก่อนที่จะมีแสงเล็กๆส่องมาที่หน้าเธอ
" ยังดีที่ใช้การได้ละนะ" เท็นสึเอ่ยก่อนลดไฟฉายลงจากหน้าอารีน่า
" เชอรี่เธอโอเคมั้ยน่ะ" อารีน่าเอ่ยถาม " อืมฉันไม่เป็นไรอะ" เชอรี่เอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนจากเตียงแต่เพราะขาที่หักทำให้เธอเซจนเกือบล้ม
ก่อนที่อารีน่าจะรีบประคองเธอไว้ " ต้องรีบไปจากนี่ด่วนเลย" อารีน่าเอ่ยพร้อมประคองเชอรี่ออกจากห้องพักโดยมีเท็นสึตามไปด้วย
แต่ทันทีที่ออกจากห้องกลับมีหนามเงาพุ่งตามทางมาหาทั้ง 3 คน เท็นสึรีบปลดดาบเคนโดออกจากซองพร้อมบิดคันเร่ง
ทำให้ดาบไม้เคนโด้เปลี่ยนสภาพกลายเป็นดาบเหล็กใหญ่พร้อมฟันใส่หนามเงาที่พุ่งมาจนแตกกระจาย
" อารีน่าเธอคอยดูแลเชอรี่ไว้ ฉันจะคอยคุมกันให้" เท็นสึเอ่ย
" ขอบใจนะเท็นสึ" อารีน่าเอ่ยก่อนจะรีบพารี่วิ่งออกไปตามทางเดินเท็นสึรีบตามไป
แต่เมื่อทั้ง 3 มาถึงโถงทางเดินส่วนกลางของโรงพยาบาลก็ต้องช็อคกับสิ่งที่เห็นเนื่องจาก...
มันมีแต่เลือดกับอวัยวะภายในของมนุษย์กระจายอยู่จนเต็มโถงจนแทบทั้งโถงเป็นสีแดง
ทั้ง 3 คนค่อยๆเดินไปผ่านโถงที่ชะโลมด้วยเลือดนั้นไปแต่ตอนนั้นเองที่มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
ครืด... ครืด.... เสียงคล้ายกับมีบางอย่างถูกลากจนเสียดสีกับพื้นแต่ตอนนั้นเองที่มือสีดำขนาดใหญ่จะพุ่งออกมา
จากห้องๆหนึ่งพร้อมพยายามทุบใส่พวกเขา เท็นสึรีบใช้ดาบกันไว้ให้ อารีน่ารีบร่ายเวทย์เรียกอาวุธให้ชิ้นพุ่งใส่มือนั้น
มือสะบัดให้อาวุธกระจายออกก่อนจะตบใส่พวกเขา เท็นสึรีบฟันมือนั้นจนนิ้วขาดแต่ไม่นานนักนิ้วของมันก็งอกออกมาให้
แถมนิ้วนั้นก็กลายเป็นกรงเล็บก่อนฟันใส่เท็นสึ เขารีบตั้งดาบกันพร้อมยันไว้
" เล็งที่ฝ่ามือมัน " เชอรี่เอ่ยสั่นๆ ก่อนเท็นสึจะรีบผลักมือออกแล้วพุ่งเข้าไปแทงที่กลางฝ่ามือจนมือนั้นสลายเป็นควันหายไป
" จะเอาไงต่อดีละเหมือนพวกอสูรนั้นมันกระจายอยู่เต็มไปหมดเลย" อารีน่าเอ่ยขึ้นอย่างกังวล
" เปล่ามันเป็นพลังของยัยนั้น การกางอาณาเขตให้ทั่วพื้นที่มืดมิดจะทำให้ยัยนั้นสามารถควบคุมทั้งพื้นที่ได้น่ะ" เชอรี่เอ่ย
" แล้วมีทางกำจัดอาณาเขตมั้ย" เท็นสึถาม
" มี... คือต้องทำให้ยัยนั้นบาดเจ็บน่ะ แบบนั้นอาณาเขตจะเสียสมดุลและสลายไปเองแต่มันเสี่ยงสุดๆเลยนะ" เชอรี่เอ่ย
" ก็ยังดีกว่าอยู่เฉยๆละวะ อารีน่าเธอรีบพายัยนั้นไปหาที่ซ่อนซะฉันจะไปตามหายัยแอนตี้เอง" เท็นสึเอ่ย
" ไม่ได้นะเท็นสึ ไม่เห็นสิ่งที่ยัยนั้นทำกับรี่หรอ อย่างน้อยให้ฉันช่วยเถอะ" อารีน่าเอ่ยขึ้นอย่างกังวล
" ทิ้งยัยรี่ไว้ทั้สภาพนี้มีหวังยัยนั้นกลายเป็นบุฟเฟ่ให้ยัยนั้นแน่ เธอต้องอยู่ปกป้องยัยนั้นจนกว่าอาณาเขตจะหายนะ" เท็นสึเอ่ย
" ก...ก็ได้" อารีน่าเอ่ยก่อนจะพารี่ไปหาที่ซ่อน
" ยัยนั้นชอบหลบอยู่ในที่ๆมืดมิดที่สุดฉะนั้นระวังตัวด้วยนะเท็นสึ อิเอยาสึ" เชอรี่เอ่ยขึ้นขณะที่ถูกอารีน่าประคองไป
เท็นสึเดินแยกไปตามหาอสูรที่ถูกเรียกว่าแอนตี้ เขาเดินสำรวจรอบๆชั้นห้องพักและชั้นต่างๆแต่ก็ไม่พบอะไรนอกจากซากศพและ
เศษเครื่องในของมนุษย์
" ยัยนั้นไปหลบอยู่ที่ไหนกันแน่วะ" เท็นสึยืนพักที่เขตฟอนต์ไปพร้อมกับค่อยๆคิดถึงสิ่งที่รี่พูด
" ที่ๆมืดมิดที่สุดชั้นใต้ดินหรอ..." เท็นสึเดินไปที่ลิฟท์ก่อนจะกดปุ่มแต่กลับมีเสียงแปลกๆดังขึ้นจากด้านในลิฟท์
เท็นสึรีบตั้งหลักถือดาบให้พร้อมแต่ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออกน้ำสีดำก็ไหลออกมาทะลักออกมาจากลิฟท์
เท็นสึรีบหนีแต่ก็ช้าไปถูกคลื่นน้ำดำนั้นซัดพา เท็นสึรีบบิดคันเร่งดาบนจุดก่อนที่จะทิ้งดาบลงไปในน้ำสีดำนั้น
ทันทีที่ตัวนับถอยหลังของดาบนับถึงศูนย์ดาบก็ระเบิดคลื่นเสียงออกมาจนทำให้น้ำสีดำสลายไปหมด
เท็นสึล้มลงมากองกับพื้นก่อนจะเดินไปเก็บดาบก็พบว่าตนมาอยู่ที่ห้องดับจิตที่ชั้นใต้ดินแล้ว
" ถือเป็นการเชิญที่แปลกชะมัด" เท็นสึเอ่ยก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องดับจิตซึ่งด้านในมืดมิดและไม่มีแสงสว่างใดๆเลย
ทันทีที่เข้าก้าวเข้าไปในห้องนั้นประตูก็ปิดเองทำให้ห้องยิ่งมืดมิดกว่าเก่าเสียอีก เท็นสึรีบคว้างมืดถือออกมาส่องไฟดูรอบๆ
สภาพห้องมีเตียงเข็นและเตียงผ่าศพอยู่ในห้อง กำแพงสองฝั่งเต็มไปดูตู้เย็นสำหรับเก็บศพและอุปกรณ์ชำแหละต่างๆ
เท็นสึค่อยๆเดินเข้าไปอย่างระมัดระวังพร้อมถือดาบเตรียมพร้อมและมือถือคอยส่องไฟดูรอบๆไว้แต่ตอนนั้นเองที่มีเสียงบางอย่าง
ดังมาจากในตู้เก็บศพทั้ง 2 ฝั่ง ตู้ทั้งหมดเริ่มสั่นก่อนที่จะมีน้ำสีดำค่อยๆไหลออกมาจากตู้ทั้ง 2 ฝั่งมารวมกันจนกลายเป็น
เด็กสาวที่มีหน้าตาเหมือนเชอรี่แต่ที่ผมของเธอมีไฮไลท์สีน้ำเงินเธอสวมเสื้อคอเต่าสีเทาเข้มกางเกงขาสั้นสีเทาถุงน่องสีเทาเข้ม
บูทยาวสีดำและเสื้อโค๊ดมีฮูทสีดำ
" อ้าว.. ว่าไงละพ่อหนุ่มนายอยากพบฉันขนาดนั้นเลยหรอ?" เด็กสาวเอ่ยพร้อมค่อยๆเดินเข้ามาหาเท็นสึ
" ธ...เธอคือแอนตี้งั้นหรอ? " เท็นสึเอ่ยถามพร้อมตั้งดาบหันไปทางเด็กสาว
" ก็นะ นามเดิมแชตเตอร์ แอนตี้ยินดีที่ได้พบละนะ เท็นสึ อิเอยาสึ " แอนตี้เอ่ยพร้อมโค้งให้เล็กน้อย
เท็นสึรีบใช้ดาบฟันใส่แอนตี้แต่เธอรีบเอียงหลบก่อนคมดาบนั้นจะถึงตัว
" ไม่ชอบคุยมากนักสินะ ก็ไม่ค่อยต่างจากยัยนั้นเท่าไหร่เลยนินะ ก็ต้องไม่ต่างอยู่แล้วก็ยัยนั้นสร้างนายขึ้นไม่สิทุกคนขึ้นมาเลยต่างหากละ"
แอนตี้เอ่ยพร้อมขำเล็กน้อยกวนประสาทเท็นสึ
" พูดบ้าอะไรของแกวะฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลยสักนิด!!!!" เท็นสึฟันใส่แอนตี้ซ้ำแต่ครั้งนี้เธอเผยแขนทั้ง 2 ที่กลายเป็นกรงเล็บสีดำกันไว้
" ก็แหงสินายจะไปรู้อะไรละ หืม... นายก็เป็นแค่เศษเสียวที่ยัยนั้นสร้างขึ้นนินาแค่ของเล่นที่ถูกบังคับให้เล่นไปตามบทบาทเท่านั้น" แอนตี้เอ่ย
" หุบปาก!!!" เท็นสึเอ่ยพร้อมบินคันเร่งที่ดาบและฟันใส่อีกครั้ง
แอนตี้สไรด์หลบก่อนจะใช้กรงเล็บฟันใส่หลังของเท็นสึแล้วถีบเขาให้ไปชนกับตู้เก็บศพ
" อะไรละ.. นี่นายคิดว่าที่ชีวิตนายต้องย่ำแย่เพราะใครละ พ่อของนายที่ทิ้งนายและครอบครัวไปตั้งแต่เด็ก หรือพวกผีที่ฆ่าเพื่อนๆของนาย
หรือจะเป็นพ่อหนุ่มที่มอบดาบเล่มแรกให้นาย เปล่าเลยสักนิดเพราะคนที่ทำให้ชีวติของนายต้องเหมือนกับนรกก็คือยัยนั้น เชอรี่ อัลฟ่า
คนเดียวละนะ " แอนตี้เอ่ยพร้อมเดินมานั่งมองเท็นสึและแสยะยิ้มไป
" บอกให้หุบปากไง!!!!!!!!!!!!!" เท็นสึตะโกนพร้อมฟาดดาบใส่แอนตี้ทันทีแต่แอนตี้กลับจับดาบของเขาไว้มั่น
" ไม่ต้องห่วงหรอกน่าพ่อหนุ่ม ฉันน่ะไม่ฆ่านายตอนนี้หรอกเพราะฉันเองก็อยากให้พวกนายทุกคนเห็น ตอนที่ยัยผู้สร้างนั้นล้มเลิกทุกอย่าง
และจมลึกสู่ความสิ้นหวังน่ะ" แอนตี้เอ่ย
เท็นสึรีบถีบแอนตี้ออกพร้อมบิดคันเร่งดาบฟันใส่แอนตี้ทันที แอนตี้ยืนนิ่งๆแสยะยิ่มขณะที่คมดาบนั้นฟันเข้าที่บ่าของเธอ
ตอนนั้นเองที่เงาที่ห่อหุ้มโรงพยาบาลอยู่พังทลายและสลายหายไปจนหมดก่อนที่ไฟภายในโรงพยาบาลจะติดขึ้น
"นายนี่มันโง่สุดๆเลยหวะ" แอนตี้เอ่ยพร้อมแทงกรงเล็บเข้าที่ท้องของเท็นสึ
เท็นสึทรุดลงด้วยความเจ็บปวดแต่มือยังจับดาบไว้มั่นพร้อมพยายามออกแรงเพื่อฟันแอนตี้ต่อ
" ไม่ต้องห่วงไปน่า เท็นสึเอ้ย ฉันบอกแล้วว่าจะไม่ฆ่านายแต่การที่จะห้ามฉันไม่ให้ทรมาณนายมันเป็นสิ่งที่ยาก" แอนตี้เอ่ยก่อนดีดนิ้ว
ตอนนั้นเองใบมีดเงาปรากฎขึ้นรอบตัวเท็นสึก่อนที่จะรุมฟันเด็กหนุ่มจนล้มลงไปนอนจมกองเลือด
" อ้าว... ไอ้ความแค้นของนายเมื่อกี้หายไปไหนหมดแล้วละ" แอนตี้เอ่ยก่อนจะพลิกตัวเท็นสึขึ้นพร้อมเหยียบซ้ำที่แผล
"อ๊าก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"เท็นสึร้องลั้นด้วยความเจ็บปวดพร้อมกำขาของแอนตี้ไว้
" งั้นละร้องออกมา ความเจ็บปวด ความแค้น ความโกธรของนายมันเป็นอาหารตาให้ฉันสุดๆเลยละนะ" แอนตี้เอ่ย
" พอได้แล้วแอนตี้" เสียงของเด็กสาวดังขึ้นเบื้องหลังแอนตี้
" อ้าวๆมาแล้วหรอแม่ผู้สร้าง เธอมาได้จังหวะตอนฉันกำลังบดขยี้สิ่งมีค่าของเธออยู่เลยละนะ"
แอนตี้หันไปมองต้นเสียงซึ่งก็คือเชอรี่ที่ใช้ไม้ค้ำขาไว้อยู่
" จะหยุดพูดกวนตีนแล้วมาซัดกันได้ยังละ" เชอรี่เอ่ยก่อนวิ่งเข้าไปชกแอนตี้
แอนตี้เอียงหลบพร้อมชกสวนเข้าที่ท้องของเชอรี่ เชอรี่รีบหมุนตัวกลับมาศอกใส่แอนตี้ให้เธอถอยไป
" เท็นสึนายยังไหวใช่มั้ย " เชอรี่เอ่ยถาม
" อ...อืม.." เท็นสึเอ่ยพร้อมค่อยๆลุกขึ้น
" จะว่าไรมั้ยถ้าฉันจะยืมดาบของนายก่อนน่ะ" เชอรี่เอ่ยพร้อมหยิบดาบของเท็นสึขึ้นมาใช้
" เอาที่สบายใจเหอะ... " เท็นสึเอ่ย
" นี่ต้องยืมของของเล่นตัวเองใช้เลยหรอเธอเนี่ย" แอนตี้ยิมพร้อมดีดนิ้วใบมีดปรากฎขึ้นรอบตัวทั้งเชอรี่และเท็นสึ
เชอรี่รีบบิดคันเร่งที่ดาบจนเกือบสุดก่อนที่ใบมีดจะพุ่งเข้ามา คลื่นเสียงระเบิดกระจายรอบตัวเธอทำให้ใบมีดที่พุ่งเข้ามารอบตัวเธอสลายไป
แอนตี้พุ่งเข้ามาหาเชอรี่พร้อมใช้กรงเล็บฟัน เธอรี่ปลดดาบออกเป็นดาบคู่ก่อนจะใช้ดาบนั้นปัดกรงเล็บของแอนตี้ออกและฟันเข้าที่ท้องของเธอ
เลือดสีดำกระจายออกแต่แอนตี้ก็ยังคงแสยะยิ้มก่อนจะถีบเชอรี่ให้ถอยไปและพุ่งไปมารอบห้องพร้อมค่อยฟันรี่จากทุกทาง
เชอรี่พยายามตั้งรับแต่ก็ถูกฟันไปหลายแผลเช่นกันก่อนที่เชอรี่จะประกบดาบรวมกันพร้อมบิดคันเร่งจนสุดปักดาบลงพื้น
ระเบิดคลื่นเสียงกระจายรอบตัวรี่ทำให้แอนตี้กระเด็นชนกำแพงห้อง
" ฮ่าๆๆๆๆๆๆ พอได้ของเล่นดีหน่อยก็ใช้คุ้มเลยนะ แต่ก็นะครั้งนี้ฉันจะปล่อยให้เธอชนะไปสักครั้งแล้วกันแต่อย่าดีใจกับมันนักละ
เพราะเป้าหมายของฉันจะไม่เปลี่ยน" แอนตี้เอ่ยก่อนจะสลายกลายสลายเป็นควันและหายไป
" ขอบใจที่ให้ยืมนะ" เชอรี่เอ่ยพร้อมคืนดาบให้เท็นสึ
" อ...อืม แต่สิ่งที่ยัยนั้นพูดเป็นความจริงหรอ? ที่ว่าเธอเป็นคนสร้างทุกคนขึ้น"เท็นสึถามเธอ
" นายจะเชื่อยังไงก็แล้วแต่นายเถอะ เพราะสิ่งที่นายรู้มันไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยน ข้อผิดพลาดที่ฉันสร้างก็ไม่ถูกแก้ไขอยู่ดี" เชอรี่เอ่ย
" และฉันขอให้นายช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับอย่าให้คนอื่นในสตูดิโอหรือใครก็ตามรู้จะดีกว่า และอย่างสุดท้าย..." เชอรี่เอ่ยก่อนจะกด
ให้เท็นสึก้มลงก่อนกระซิบว่า " ในหมู่สิ่งที๋ฉันสร้างขึ้นมาทั้งหมด ฉันไว้ใจนายที่สุด เท็นสึ อิเอยาสึ และฉันขอโทษที่ทำให้นาย
และทุกคนต้องเจ็บปวด"เชอรี่เอ่ยพร้อมปล่อยเท็นสึ ตอนนั้นเองที่อารีน่าวิ่งเข้ามาหาทั้ง 2 คนในห้อง
" ช...เชอรี่เธออยู่นี่เอง ฉัน... ตามหาซะ.. อะ... เท็นสึ น...นายไหวมั้ย? " อารีน่าหอบพร้อมถามด้วยความเหนื่อยล้า
" คิดว่าพอไหว.." เท็นสึตอบ
อารีน่ารีบประคองเชอรี่พาเดินออกจากห้องไปโดยมีเท็นสึตามมาด้วย

หลังจากนั้น
" ทางตำรวจได้ทำการสืบสวนเกี่ยวกับเหตุการณ์ประหลาดเมื่ออยู่ๆมีเงาบางอย่างขึ้นมาห่อหุ้มโรงพยาบาลไทยสติกเมมโมเรียมพร้อมกับ
สังหารผู้ป่วยและบุคลากรไปมหาศาลคาดว่าเป็นการก่อการร้ายโดยพวกกลุ่มหัวรุนแรงคะ
แต่ยังโชคดีที่ยังมีผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์อยู่มากถึง 103 คนเลยนะคะ" เสียงของนักข่าวสาวรายงานข่าวทางโทรทัศน์
ซีได้ทำการร่ายเวทย์รักษาให้ทั้งเชอรี่และเท็นสึจนเสร็จ
" อีกประมาณ 3 วันบาดแผลน่าจะสมานจนหายดีแนะนำว่าพยายามอย่าขยับตัวมาไม่งั้นแผลจะฉีกได้นะ" ซีเอ่ยบอกทั้ง 2 คนที่นอนอยู่บนเตียง
ในห้องพยาบาลในเอแอลสตูดิโอ
" อาๆรู้แล้วละ ซี" เชอรี่เอ่ยตอบแบบกวนๆไป
" ขอบคุณน่ะเป็นมั้ยยัยไพร่ ฉันต้องเสียเวลามีค่ามาทำแผลให้กับตัวปัญหาแบบเธอเนี่ย" ซีเอ่ยด้วยความหงุดหงิด
" ก็ได้ๆ ขอบคุณ... สำหรับเค้กสุดอร่อยบนโต๊ะเมื่อวันคริสต์มาสนะ " เชอรี่แลบลิ้นกวนประสาทใส่
" เธอนี่มัน ชิ!!!" ซีหัวเสียงจนพูดไม่ออกและเดินออกจากห้องไป
" เธอนี่บางทีพูดดีๆกับซีมั่งก็ได้" เท็นสึเอ่ย
" ก็นะสาวซึนแบบนั้นโดนกวนมั่งมันก็สนุกดีนินา" เชอรี่เอ่ย
" แล้ว... จากนี้จะเอาไงต่อละคุณผู้สร้าง" เท็นสึถาม
" อย่าเรียกฉันแบบนั้นเลยน่า เรียกว่าเชอรี่น่ะละ และต่อจากนี้คงต้องรอยัยนั้นปรากฎตัวอีกครั้งละนะ" เชอรี่ตอบ
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง
ภายในโกดังน้ำมันเก่าแห่งหนึ่ง แอนตี้นั่งควบคุมเงาของตัวเองให้รักษาบาดแผลไป
" ครั้งนี้เธออาจชนะแต่อย่างที่ฉันบอกอย่าดีใจมากนักละเพราะครั้งต่อไปที่เจอกัน....
เธอจะไม่มีโอกาสได้เห็นว่าอะไรกำลังมาน่ะ" แอนตี้แสยะยิ้มก่อนจะหายไป
To be continued


แก้ไขล่าสุดโดย cherry882 เมื่อ Sun 30 Dec 2018 - 15:12, ทั้งหมด 2 ครั้ง
avatar
cherry882
Advanture Stick
Advanture Stick

Status :
Online
Offline

จำนวนข้อความ : 708
คำขอบคุณ : 23
Join date : 02/01/2012
: 21
ที่อยู่ : ห้องพักในตึก TSM
Level :
2 / 102 / 10



ABG Character Profile
ABG Name: Namine Arena / Katsune Acorma
EXP:
201/2000  (201/2000)
status!?:
status!?หน่วย
HP

http://arena333@deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: AL studio: Additive life studio สตูดิโอแห่งการสร้างสรรค์

ตั้งหัวข้อ by cherry882 on Wed 26 Dec 2018 - 3:09

อัพเพิ่มละจ้า
avatar
cherry882
Advanture Stick
Advanture Stick

Status :
Online
Offline

จำนวนข้อความ : 708
คำขอบคุณ : 23
Join date : 02/01/2012
: 21
ที่อยู่ : ห้องพักในตึก TSM
Level :
2 / 102 / 10



ABG Character Profile
ABG Name: Namine Arena / Katsune Acorma
EXP:
201/2000  (201/2000)
status!?:
status!?หน่วย
HP

http://arena333@deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

Re: AL studio: Additive life studio สตูดิโอแห่งการสร้างสรรค์

ตั้งหัวข้อ by cherry882 on Fri 28 Dec 2018 - 2:09

มาใหม่ละ
avatar
cherry882
Advanture Stick
Advanture Stick

Status :
Online
Offline

จำนวนข้อความ : 708
คำขอบคุณ : 23
Join date : 02/01/2012
: 21
ที่อยู่ : ห้องพักในตึก TSM
Level :
2 / 102 / 10



ABG Character Profile
ABG Name: Namine Arena / Katsune Acorma
EXP:
201/2000  (201/2000)
status!?:
status!?หน่วย
HP

http://arena333@deviantart.com

ขึ้นไปข้างบน Go down

ขึ้นไปข้างบน

- Similar topics

 
Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ